Nikollë (Kolë) Bojaxhiu (1873/1874–1919) ishte një tregtar, ndërtimtar, bamirës dhe veprimtar shqiptar, i lindur në Prizren dhe i vendosur më pas në Shkup. Ai u bë një nga qytetarët më të njohur të Shkupit të kohës, duke zhvilluar veprimtari tregtare e ndërtimore dhe duke financuar projekte të rëndësishme, ndër to ndërtimin e teatrit të parë të qytetit dhe një pjesë të linjës hekurudhore që lidhte Shkupin me Kosovën.
Përveç suksesit në biznes, Nikollë Bojaxhiu ishte i njohur për angazhimin e tij në çështjen kombëtare shqiptare. Ai ishte anëtar i Këshillit Bashkiak të Shkupit, ku ishte katoliku i vetëm i zgjedhur, dhe mbështeti veprimtaritë për mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve. Më 28 nëntor 1912, në shtëpinë e tij u organizua një kremtim me rastin e shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, ku morën pjesë edhe patriotë të njohur shqiptarë, si Hasan Prishtina dhe Bajram Curri.
Në vitin 1919, pas kthimit nga një takim politik në Beograd, Nikollë Bojaxhiu u sëmur rëndë dhe vdiq pak kohë më vonë. Rrethanat e vdekjes së tij mbeten të paqarta. Disa biografë dhe familjarë kanë shprehur dyshimin se ai mund të jetë helmuar për shkak të veprimtarisë së tij politike, por kjo nuk është provuar përfundimisht me dokumente historike dhe vazhdon të mbetet një hipotezë.
Nikollë Bojaxhiu ishte bashkëshorti i Drane Bojaxhiut dhe babai i tre fëmijëve: Agës, Lazarit dhe Gonxhe Bojaxhiut, e njohur më vonë në mbarë botën si Nënë Tereza. Fryma e bamirësisë, besimit dhe dashurisë për njerëzit që ai dhe familja e tij kultivuan pati ndikim të madh në formimin e personalitetit të saj.
