Kanë kaluar 18 vite nga Rasti “Alfa”. Tetëmbëdhjetë vite gjatë të cilave janë ndërruar qeveri, ministra, deputetë, gjyqtarë dhe prokurorë. Tetëmbëdhjetë vite gjatë të cilave janë dhënë deklarata, janë mbajtur konferenca për media dhe janë bërë premtime se drejtësia do të vihet në vend. Megjithatë, për familjet e Agim Islamit dhe të ndjerit Rexhail Qerimi, koha duket sikur ka mbetur e ngrirë në të njëjtën pikë.
VIDEOJA E PARE
Sidomos në vitet e fundit, pas publikimit të dokumenteve, intervistave dhe ekspertizave të prezantuara nga Pa Censurë, rasti u rikthye fuqishëm në opinionin publik. Politikanë të shumtë shqiptarë folën hapur për të. Disa ngritën dyshime mbi procesin, disa kërkuan rishqyrtim, ndërsa të tjerë deklaruan se e vërteta duhet të dalë në shesh.
Në janar të vitit 2022, kryetari i BDI-së, Ali Ahmeti, deklaroi publikisht se “drejtësia është vonuar, por e drejta do të vendoset”. Ish-zëvendëskryeministri Artan Grubi tha se kishte bindjen se Agim Islami nuk duhej të ishte aty ku ndodhej. Ish-ministri i Drejtësisë, Krenar Lloga, deklaroi se të gjithë duhet të kontribuojnë që e vërteta të dalë në shesh. Deputeti Rexhail Ismaili e cilësoi publikisht rastin si të montuar.
Ishin deklarata të forta. Deklarata që krijuan shpresë tek familjarët. Deklarata që bënë shumë njerëz të besonin se më në fund po afrohej dita kur institucionet do të jepnin përgjigje. Për herë të parë pas shumë vitesh, familjet ndjenë se nuk ishin vetëm. Se dikush po i dëgjonte. Se dikush po e kuptonte peshën e asaj që po kërkonin.
Në ndërkohë, Rexhail Qerimi ndërroi jetë. Vdiq pa e dëgjuar përgjigjen që e kishte pritur për vite me radhë. Vdiq pa e parë ditën kur institucionet do të jepnin një epilog përfundimtar për rastin që kishte shënuar jetën e tij. Ndërsa Agim Islami vazhdon të jetë në burg dhe vazhdon të presë që dikush t’i shqyrtojë pretendimet, dëshmitë dhe ekspertizat që mbrojtja i ka paraqitur ndër vite.
Sepse gjatë këtyre 18 viteve pati reagime. Pati njerëz që folën. Pati familjarë që nuk u dorëzuan asnjëherë. Pati media që vazhduan ta trajtojnë rastin. Madje pati edhe protestë.
Por a ishte e mjaftueshme?
A mjafton një protestë për 18 vite pritje?
A mjafton një reagim i vetëm kur një familje kërkon drejtësi për gati dy dekada?
A mjafton një status në Facebook, një deklaratë televizive apo një konferencë për media për të ndryshuar një histori që zgjat prej 18 vitesh?
Ndoshta jo.
Sepse drejtësia nuk fitohet me një ditë zemërim. Drejtësia kërkon këmbëngulje. Kërkon presion të vazhdueshëm publik. Kërkon që shoqëria të mos heshtë dhe të mos harrojë.
Dhe ndoshta kjo është tragjedia më e madhe e këtij rasti.
Me kalimin e viteve, shumë njerëz u mësuan me pritjen. U mësuan me deklaratat. U mësuan me premtimet. U mësuan me faktin se çdo vit kalon pa përgjigje.
Por për familjet e Agim Islamit dhe Rexhail Qerimit, asgjë nuk është normale.
Për ta, çdo vit që kalon është edhe një vit më shumë pa përgjigje.
Sot, pas 18 vitesh, njëri prej njerëzve që kërkonte drejtësi nuk jeton më.
Ndërsa deklaratat e politikanëve vazhdojnë të ekzistojnë në arkivat e mediave, në intervista dhe në postime të rrjeteve sociale.
Prandaj, kur flitet për Rastin “Alfa”, pyetja nuk është më nëse janë dhënë premtime. Ato janë dhënë. Nuk është më as nëse janë bërë deklarata. Ato ekzistojnë dhe janë publike.
Pyetja e vetme që mbetet pas 18 vitesh është kjo:
Nëse kaq shumë politikanë deklaruan se e vërteta duhet të dalë në shesh, nëse kaq shumë njerëz folën për drejtësi, nëse kaq shumë herë u tha se ky rast duhet të rishqyrtohet, atëherë pse pas 18 vitesh familjet ende presin?
