Në moshën 11-vjeçare, Lionel Messi u diagnostikua me mungesë të hormonit të rritjes (Growth Hormone Deficiency – GHD), një gjendje e rrallë që kishte ndikuar ndjeshëm në zhvillimin e tij fizik. Pa trajtim, mjekët besonin se rritja e tij mund të ndalej rreth 1.40 metra.
Rritja e Messit kishte filluar të ngadalësohej ndjeshëm që në moshën 9-vjeçare. Pas një sërë ekzaminimesh në Rosario të Argjentinës, mjekët zbuluan se ai vuante nga GHD, një çrregullim ku gjëndra e hipofizës nuk prodhon sasinë e nevojshme të hormonit të rritjes. Ky hormon është thelbësor për zhvillimin normal të kockave, muskujve dhe organeve.
Trajtimi kërkonte injeksione të përditshme me hormon sintetik të rritjes, të cilat Messi nisi t’i merrte që në moshën 11-vjeçare, ndërsa vazhdonte të shkëlqente në futbollin e të rinjve me klubin Newell’s Old Boys. Terapia kushtonte rreth 1 500 dollarë në muaj, një shumë që familja e tij nuk mund ta përballonte. Klubi e ndihmoi për një periudhë, por nuk kishte mundësi të mbulonte të gjithë trajtimin.
Në moshën 13-vjeçare, Messi udhëtoi drejt Barcelonës për një provë me akademinë e famshme La Masia. Pas paraqitjes së tij mbresëlënëse, ku raportohet se shënoi pesë gola gjatë testimit, FC Barcelona vendosi ta afrojë dhe të mbulonte edhe kostot e trajtimit të tij mjekësor. Marrëveshja e parë mes palëve është bërë e famshme pasi thuhet se u shkrua në një pecetë letre.
Messi vazhdoi terapinë hormonale deri rreth moshës 14-vjeçare dhe arriti një gjatësi prej rreth 1.70 metrash në moshë madhore. Më pas ai u shndërrua në një nga futbollistët më të mëdhenj në historinë e këtij sporti, duke dëshmuar se një pengesë fizike në fëmijëri nuk e ndaloi talentin dhe përkushtimin e tij.
