Edi Rama foli sërish si zëdhënës i Kremlinit në një intervistë për gazetën estoneze ‘Postimees’.
Ai tha se BE duhet të bisedojë me Rusinë.
Sa i përket integrimit, Rama tha se Shqipëria mund t’i bashkohet BE-së vetëm nëse Vladimir Putini, si me rastin e Ukrainës, e përshpejton procesin e zgjerimit.
Në këtë mënyrë, Edi Rama tregoi qartë se nuk beson se integrimi do ndodhë për shkak të meritave, por për shkaqe gjeopolitike sepse qeverisja e tij nuk plotëson asnjë kusht.
Procesi i zgjerimit ka marrë gjithashtu një kohë shumë të gjatë për Ballkanin Perëndimor. Ju keni thënë se qëllimi i Shqipërisë është të bëhet anëtare e BE-së deri në vitin 2030, jo më vonë. A e konsideroni ende këtë një qëllim realist?
Unë mendoj se po. Për momentin është realiste. Por nuk ishte kështu deri në sulmin ndaj Ukrainës. Dhe kjo mund të ndryshojë. Por tani për tani, po, është realiste.
Ju keni propozuar, për të përshpejtuar procesin e pranimit, që Shqipëria të heqë dorë nga e drejta e vetos, nga komisioneri i saj. A nuk rrezikon kjo të marrë vetëm gjysmën e çmimit të anëtarësimit në BE për një kohë shumë të gjatë?
Jo, nuk ka të bëjë me çmimin, ka të bëjë me Evropën. Dhe unë nuk e thashë këtë vetëm për të arritur atje, unë besoj në një Evropë më praktike dhe më funksionale. Nuk është e arsyeshme që Evropa të varet tashmë nga 27 veto, dhe ta imagjinoni me 29 ose 33 apo edhe 35 veto. Pra, kjo është diçka që duhet të trajtohet në thellësi, së bashku me shumë gjëra të tjera, sepse folëm më parë për atë që po e pengon Evropën të jetë me një shpejtësi dhe me një forcë të ndryshme. Dhe për sa na përket neve, besoj se kjo do të ndihmojë gjithashtu në lehtësimin e tensioneve që me siguri do të lindin në vende të ndryshme kur të vijë koha për të marrë një vendim.
Kohët e fundit thatë se BE-ja bëri një gabim në çështjet e jashtme dhe të sigurisë kur vendosi të mos flasë më me Rusinë. Çfarë duhet bërë për këtë tani?
Nuk ishte thjesht një gabim. Ky është, sipas mendimit tim, një qëndrim që nuk është i përshtatshëm për një fuqi të madhe si Evropa, sepse historia e Evropës është sigurisht një histori luftërash, por edhe një histori diplomacie dhe bisedimesh. Pra, ne mund ta mbështesim Ukrainën deri në fund në luftën e tyre të drejtë kundër agresionit, por në të njëjtën kohë nuk mundemi – dua të them Evropën – të mos flasim me Rusinë.
Rusia nuk do të shkojë askund, është këtu për të qëndruar dhe duhet të vijë në vete në një mënyrë ose në një tjetër kur bëhet fjalë për t’u marrë me Evropën. Por Evropa duhet të kërkojë gjithashtu diplomaci dhe bisedë. Izraeli dhe Hamasi po e mbytnin njëri-tjetrin, por ata flisnin gjatë gjithë kohës.
Për Estoninë, parimi i mosbisedimit me agresorin ka qenë një nga gurët themelorë të politikës së jashtme në vitet e fundit. Si do ta bindnit Kryeministrin estonez për korrektësinë e qëndrimit tuaj?
Unë nuk jam dikush që mund ta bindë Kryeministrin tuaj të bëjë diçka që lidhet me atë që ndihet Estonia. Dhe nuk po flas për Estoninë, nuk po flas për shtetet baltike, sepse do të ishte plotësisht budallallëk t’u jepje leksione shteteve baltike dhe Estonisë se si duhet të merren me Rusinë.
Unë po flas për një gjë krejt tjetër, që është BE-ja, dhe pikërisht sepse atë që Estonia dhe vendet baltike nuk mund ta bëjnë dhe nuk duhet ta bëjnë, Europa mund ta bëjë. Çështja ka të bëjë me një fuqi të madhe në arkitekturën globale të botës. Nuk ka të bëjë me Estoninë apo Shqipërinë.
Evropa në një farë mënyre ia ka deleguar negociatat me Rusinë SHBA-së. Sa mirë e përfaqësojnë Shtetet e Bashkuara Evropën, apo mendoni se Uashingtoni negocion duke pasur parasysh euron?
Kjo është një tjetër pasojë e asaj që Evropa nuk bëri. Ishte gabim ta linim udhëheqjen e këtij konfrontimi tërësisht në duart e Shteteve të Bashkuara. Dhe ishte gabim ta linim udhëheqjen e bisedës në duart e Shteteve të Bashkuara.
Mendoj se Evropa duhet ta kishte bërë dhe duhet ta bëjë vetë. Dhe sigurisht në bashkëpunim, në koordinim – sido që të doni ta thoni – por Evropa nuk mund ta delegojë ekzistencën dhe pozicionin e saj në botë.
© SYRI.net
