Nga Alba Kepi
E përditshmja italiane ‘Il Fatto Quotidiano’ sjell sot në një faqe të plotë të saj, një material të plotë mbi mafien shqiptare. i cili përshkruan ndryshimin e ekuilibrave në narko-trafikun ndërkombëtar, duke vendosur në qendër rrjetet kriminale shqiptare si aktorë dominues në tregun global të kokainës. Duke u mbështetur në akte hetimore të ‘Guardia di Finanza’ dhe Prokurorisë së Milanos (Dosja e operacionit SkyFall), gazeta ndërton një narrativë alarmuese mbi mafien shqiptare, që jo vetëm që ka hyrë në nivelet e larta të trafikut, por ka tejkaluar struktura tradicionale mafioze italiane, si ’Ndrangheta.
Artikulli përshkruan një ndryshim të thellë në ekuilibrat e narko-trafikut ndërkombëtar, duke paraqitur rrjetet kriminale shqiptare si aktorë qendrorë dhe autonomë, tashmë të aftë të konkurrojnë dhe të tejkalojnë mafiet tradicionale italiane. Figura e “El Tiburonit” simbolizon këtë transformim: një lider global, i mbështetur në teknologji, financa të padukshme dhe baza operative jashtë Europës.
Teksti nxjerr qartë në pah globalizimin e krimit të organizuar, i cili sot funksionon si një rrjet transnacional që shfrytëzon portet europiane, sistemet klandestine financiare dhe juridiksionet e favorshme. Gazeta flet për një model të ri kriminal, ku pushteti buron nga kontrolli i rrjeteve globale dhe kapitalit, duke sfiduar drejtpërdrejt aftësinë e shteteve për ta luftuar krimin me mjetet tradicionale.
“Restoranti “L’anima di Damasco” ndodhet në rrugën Calle Val-tuille në Fuenlabrada, zonë industriale e Madridit. Trafikanti shqiptar Eldi H., i quajtur “Mekaniku”, mbërrin aty me një sedan të errët. Ai ka një takim me pronarin e lokalit, të cilin të gjithë e thërrasin El Rubio (“Biondi”), një sirian rreth 40 vjeç që jeton në një vilë të madhe në Mirasierra, lagje luksoze e kryeqytetit spanjolle”, shkruan Il Fatto Quotidiano.
El Rubio, nga restoranti i tij, menaxhon bankën më të madhe klandestine evropiane për pastrimin dhe transferimin e parave të drogës. Ngjitja e “zotërinjve të rinj” shqiptarë të kokainës mund të nisë nga këtu, por edhe nga Milano apo Roma, nga Bournemouth në qarkun anglez Dorset apo nga një komunë e vogël në provincën e Rietit, nga rrokaqiejt e Dubait apo nga portet e Anversës dhe Amsterdamit. Sepse “sindikata e re e narkosve”, me rrënjë të thella në vendin e shqiponjave, është sot një rrjet global që ka tejkaluar edhe vetë lidershipin e ’Ndranghetës.
Aq sa Rocco Morabito, i quajtur “u Tamunga”, tashmë i arratisur në Brazil, pranon: “Këta shqiptarë po na kalojnë”. Ndërsa një tjetër narkos kalabrez gëzohet për lajmin e disa arrestimeve: “Kanë mbyllur 85 shqiptarë mes Ekuadorit, Dubait, Holandës dhe Gjermanisë. Le të pushojnë pak dhe të na lënë rehat”.
Por pranimi më i qartë i faktit se trafikantët nga Tirana, dhe rrethinat, kanë kaluar kalabrezët, vjen nga brokeri i Africos, Bartolo Bruzzaniti: “Shqiptarët na kanë hipur mbi kokë”.
Dhe në fakt, lideri i kësaj lidhjeje të re, siç del nga një shënim shumë i rëndësishëm i ‘Guardia di Finanza’ të Milanos në aktet e hetimit të fundit SkyFall të prokurorit anti-mafia Gianluca Prisco, sot flet pesë gjuhë dhe ka bazën operative në katin e fundit të një kompleksi rrokaqiejsh në Dubai. E quajnë El Tiburon (“Peshkaqeni”) dhe ka lindur më 14 shkurt 1982 në Kuçovë, një qytet i vogël në jug të Shqipërisë.
Pseudonimet e tij në bisedat e koduara zbulojnë rolin drejtues, qoftë kur prezantohet si Napoleon apo si New Mafia. Aq sa për Prokurorinë e Milanos “rrezikshmëria e trafikantëve shqiptarë” përfaqësohet nga “subjekte me profil shumë të lartë kriminal (High Value Target), veprimet e të cilëve, në kuadër të trafikut ndërkombëtar të drogës, përbëjnë madje një rrezik për sigurinë kombëtare, duke pasur parasysh vëllimet e lëndës narkotike të tregtuar, sasinë e madhe të parave që lejon kryerjen e krimeve të tjera (nga pastrimi i parave te korrupsioni) dhe disponueshmërinë e armëve të nevojshme për të ruajtur hegjemoni në sektor”.
Kthehemi te restoranti i El Rubios, i aftë të transaksionojë mbi 30 milionë euro në vit. Këtu Eldi “Mekaniku” ka ardhur për llogari të New Mafia-s, me rolin kyç të pikës së parë evropiane për hyrjen e kokainës nga Amerika e Jugut. Me një banesë në Itali, në rrugën Ernesto Cabruna në Fiumicino, “Mekaniku”, me udhëzim të shefit, kohët e fundit është transferuar mes Anversës dhe Amsterdamit, ku jeton bashkë me dy bashkëshortë kolumbianë, përfaqësues të karteleve.
Sipas hetimeve të ‘Guardia di Finanza’, “Mekaniku” përfaqëson dorën e parë të organizatës në Evropë, i ngarkuar me shitjen fillestare dhe dërgesat me kamionë TIR. Në thelb, për llogari të Tiburonit, ai është njeriu i të ashtuquajturës “bajada”, pra përgjegjës për shkarkimin e drogës në portet evropiane.
Napoleoni, i mbrojtur nga luksi i Dubait, është në gjendje të transaksionojë 4 tonë kokainë në më pak se një vit, sepse “ka një rrjet kontaktesh me përfaqësues të karteleve kolumbiane”, mes tyre edhe Dario Antonio Usuga, i njohur si Otoniel, kreu historik i kartelit Los Urabeños, i njohur si Klani i Gjirit, me mbi një mijë anëtarë, pothuajse të gjithë ish-paramilitarë. Kohët e fundit, El Tiburon, falë marrëdhënies me Otonielin, ka transaksionuar 3 tonë kokainë nga porti i Turbos në Kolumbi.
Si lidhje me prodhuesit dhe kartelet vepron një tjetër shqiptar që quhet Naci. Forca e “Peshkaqenit” qëndron edhe te aftësia për të lëvizur milionat e drogës “përmes një sistemi ilegal transferimi parash që i shpëton çdo gjurmimi, i organizuar nga kambistë kinezë”.
Kështu, oktapodi i sindikatës së re të narkosve shtrihet nga Amerika e Jugut dhe portet evropiane deri në Itali, duke menaxhuar me shumicë tregjet e Romës dhe Milanos. Për Romën është përgjegjës Marsel A., i cili është martuar edhe me motrën e Tiburonit. Në bisedat e koduara nuk ka pseudonim, por shfaqet vetëm me siglën alfanumerike “fO6tqf”. Banon në një zonë rezidenciale të Romës dhe shpesh viziton kunatin në Dubai.
Në Milano vepron bashkëkombësi Erjon B., i njohur si Gigio Daku. Këtu, njeriu i besuar i Peshkaqenit, sipas Financës, “del në pah për menaxhimin e sasive të kokainës për tregun e Milanos, si dhe për pagesat e drogës përmes sistemit ‘token’”, pra duke dërguar kodin e një kartëmonedhe (zakonisht 5 euro), e përdorur në sistemin haëala për kompensimin e llogarive mes drogës dhe parave.
Nga Belgjika, Colombo, pseudonimi i një tjetër anëtari të sindikatës, mban kontaktet me grupe kriminale turke. Tito, një nga njerëzit më besnikë të Napoleon-Tiburonit, ka qenë më parë ortak i trafikantit Denis Matoshit, ndër anëtarët më me ndikim të sindikatës së vjetër të narkosve të quajtur edhe Kompania Bello. Sot Tito operon me Tiburonin dhe ka marrë pjesë në një “battuta” prej 2.3 tonësh kokainë nga Anglia.
Një biznes miliona eurosh, mes investitorëve të të cilit shfaqet edhe një italian që quhet Balmain, si shtëpia e famshme franceze e modës, që vepron mes Medellínit dhe Italisë. Me ta edhe një narkos spanjoll, i quajtur Rockefeller, “i futur në kanalin e kontaktit me Klani i Gjirit”.
Rrjeti sot është jashtëzakonisht i gjerë dhe për herë të parë, në nivel kombëtar, fotografohet drejtpërdrejt nga ‘Guardia di Finanza’ e Milanos përmes leximit të bisedave të koduara. Nga këto shënime del edhe një tjetër emër, ndoshta njeriu kyç i Tiburonit, ai që është në gjendje të investojë paratë e drogës kryesisht në sektorin e veprave të artit.
Edhe ai shqiptar, sipas hetuesve, punon në Shqipëri dhe quhet El Color. “Përveç gjuhës amtare flet serbisht dhe anglisht. Ka blerë dhe investon në vepra arti (piktura me vlerë), ku ri-investon fitimet e narko-trafikut falë një kontakti që vepron në Milano, i njohur si Altion”. El Color ka gjithashtu një agjendë të dendur kontaktesh, kryesisht trafikantë që veprojnë në Milano, Romë, Greqi, Serbi, Francë, Suedi, Mal të Zi, Ekuador, Holandë, Belgjikë, Paraguaj, Uruguai dhe Mbretëri të Bashkuar.
Në krah të tij është një tjetër figurë drejtuese e sindikatës së re, me nofkën Khushoo, një term islam që do të thotë përulësi, përqendrim dhe prani zemre gjatë lutjes. Cilësi që sot e kanë çuar sindikatën e re të narkosëve shqiptarë në majat botërore”, e përfundon artikullin Il Fatto Quotidiano.
Artikulli i Il Fatto Quotidiano tregon se rrjetet kriminale shqiptare sot funksionojnë si organizime transnacionale, të sofistikuara dhe të afta të sfidojnë mafiet tradicionale italiane. Figura e “El Tiburonit” simbolizon këtë model të ri: një drejtim global, i mbështetur në rrjete financiare të padukshme, teknologji të kriptuara dhe baza operative jashtë Europës.
Një aspekt veçanërisht strategjik dhe risi është përdorimi i veprave të artit për pastrim parash. Shqiptari i njohur si “El Color” i cili jeton në Shqipëri, investon në piktura me vlerë të lartë, duke kthyer paratë e drogës në kapital legjitim dhe të lëvizshëm globalisht. Kjo tregon se rrjeti shqiptar nuk varet vetëm nga dhuna apo trafiku, por përdor instrumente sofistikuese financiare për të ruajtur dhe zgjeruar pushtetin e tij.
Në raport me ’Ndranghetën, konflikti nuk është i hapur me armë, por garë strategjike për dominim ekonomik dhe logjistikë. Kontrolli mbi tregjet, furnizimet direkte nga kartelet dhe menaxhimi i kapitalit me metoda të sofistikuara (si investimet në art) i japin rrjetit shqiptar epërsi, duke e vendosur atë gradualisht mbi strukturat tradicionale mafioze.
Në thelb, artikulli tregon një transformim të krimit të organizuar: pushteti nuk fitohet më vetëm me territor dhe dhunë, por me rrjete globale, fleksibilitet financiar dhe inovacion strategjik. Shqiptarët, përmes trafikut dhe investimeve në art, po krijojnë një model që tejkalon mafiet e vjetra dhe sfidon aftësinë e shtetit për t’u përballur me krimin e shekullit XXI.
