Ndërsa të rinjtë largohen nga vendi në kërkim të një jete më të mirë, ndërsa familjet që mbeten këtu futen në borxhe shumëvjeçare për të blerë një banesë, Maqedonia po ndërton me ritme marramendëse.
Por këtu qëndron paradoksi i madh: po ndërtohen gjithnjë e më shumë apartamente, ndërsa po pakësohen njerëzit që do të jetojnë në to.
Të dhënat e publikuara nga 4NEWS.mk tregojnë se vetëm nga viti 2020 deri në vitin 2025 janë ndërtuar 36.281 apartamente të reja.
Në të njëjtën kohë, regjistrimi i fundit i popullsisë zbuloi një realitet edhe më absurd: 307.187 apartamente, ose 36,6 për qind e fondit të përgjithshëm të banesave, janë bosh.
Pra, më shumë se çdo apartament i tretë në vend nuk ka banor.
Atëherë, pyetja nuk mund të shmanget më:
Për kë po ndërtohen gjithë këto ndërtesa?
Beton që rritet, popullsi që pakësohet
Kjo nuk është më thjesht një histori për ndërtim.
Është historia e një modeli ekonomik që po ndërton beton më shpejt sesa po ndërton të ardhme.
Parqet zhduken. Hapësirat e gjelbra ngushtohen. Rrugët mbushen. Trafiku rëndohet. Infrastrukturës i kërkohet të përballojë gjithnjë e më shumë banorë, ndërkohë që qytetet zgjerohen pa një vizion të qartë urban.
Ndërtesat rriten në qiell, por pyetja është: ku janë njerëzit që duhet t’i mbushin ato?
Të rinjtë po largohen. Familjet po shtyjnë martesat dhe krijimin e familjeve. Pagat mbeten shumë larg ritmit të rritjes së çmimeve të banesave.
Megjithatë, vinçat nuk ndalen.
Apartamenti nuk është më shtëpi – është investim
Tregu i banesave duket gjithnjë e më pak i orientuar drejt nevojës për të pasur një çati mbi kokë dhe gjithnjë e më shumë drejt kapitalit.
Apartamenti është shndërruar në mall investimi.
Një aset për të ruajtur para.
Një mënyrë për të mbrojtur kapitalin nga zhvlerësimi.
Dhe, në një treg ku qarkullojnë shuma të mëdha parash, gjithmonë lind edhe pyetja se sa prej këtij kapitali vjen nga burime që nuk lidhen me nevojën reale për banim.
Ndërkohë, qytetari me pagë mesatare shikon çmimet dhe kupton se shtëpia e vet po largohet gjithnjë e më shumë nga mundësia e tij financiare.
3.360 euro për një metër katror!
Në Shkup, çmimet tashmë kanë hyrë në një zonë që për shumë familje duket surrealiste.
Në gjysmën e parë të vitit 2026, çmimi mesatar i kërkuar për apartamente në Shkup ka arritur në rreth 2.156 euro për metër katror.
Brenda vetëm një viti, rritja ka qenë rreth 25 për qind, sipas të dhënave të Bankës Popullore.
Por shifra që e tregon më qartë absurditetin e tregut është ajo nga Agjencia e Kadastrës:
50 metra katrorë në Qendër të Shkupit janë shitur për 168.000 euro.
Pra, 3.360 euro për një metër katror.
Një apartament i vogël që kushton sa një pasuri e tërë.
Dhe ndërkohë, një i ri që sapo hyn në tregun e punës përballet me një matematikë brutale: paga kundër kredisë, qiraja kundër kursimeve, e ardhmja kundër borxhit.
Ohri po shndërrohet në beton
As Ohri nuk i shpëton kësaj logjike.
Qyteti që dikur shitej si perlë turistike dhe pasuri natyrore, po përballet me një valë të fuqishme ndërtimesh.
Apartamentet, përfshirë edhe ato të vjetra, po ofrohen me çmime që për shumë qytetarë duken të paarritshme – deri në 3.200 euro për metër katror.
Dhe kështu lind një tjetër paradoks:
Sa më shumë beton, aq më pak hapësirë. Sa më shumë apartamente, aq më pak mundësi për t’i blerë.
Qytetet me dritare të errëta
Ndoshta pamja më e fortë e kësaj krize shihet natën.
Shikoni drejt komplekseve të reja të banimit.
Dritare të ndriçuara këtu e atje, ndërsa shumë të tjera mbeten të errëta.
Ndërtesa të mëdha, por pak jetë.
Qytete që duken të banuara nga jashtë, por bosh nga brenda.
Dhe ndërsa ndërtohen komplekse të reja, mungojnë shkollat, kopshtet, parkingjet, rrugët dhe hapësirat publike.
Ndërtesa pas ndërtese.
Kat pas kati.
Beton pas betoni.
Por gjithnjë e më pak hapësirë për njeriun.
Ky është paradoksi i Maqedonisë së sotme:
Po ndërtojmë qytete për njerëz që po largohen.
Po ndërtojmë banesa që nuk i përballojnë dot ata që jetojnë këtu.
Po betonizojmë hapësirat që nesër do t’u mungojnë fëmijëve që sot po ikin.
Dhe nëse ky trend vazhdon, një ditë mund të kemi mijëra apartamente të reja, qindra komplekse moderne dhe qytete të mbushura me ndërtesa…
por të na mungojë ajo që është më e rëndësishme: njerëzit.
