Ishte një goditje spektakolare.
Marsin e kaluar, Policia Kantonale e Zyrihut në Zvicër, ndërhyri bazuar në një informacion dhe pas hetimeve të gjata. Në Zyrih kontrolloi makinën e një gjermani 36-vjeçar. Burri kishte me vete një çantë dore me 30 mijë euro dhe katër telefona celularë të ndezur. Policia e Zyrihut e kishte vëzhguar më parë në Spreitenbach, kantoni Aargau, teksa po largohej nga një objekt biznesi.
Po atë ditë, policia e Zyrihut, e përforcuar me kolegë nga Aargau, kreu një bastisje në këtë objekt. Në rrjetën e policisë ranë dy persona: një kosovar 26-vjeçar dhe një shqiptar 29-vjeçar.
U zbulua “një plantacion i brendshëm kanabisi me një sipërfaqe prej rreth 4.000 metrash katrorë, si dhe gjithsej 23.918 bimë marihuane dhe hapësira përkatëse për mbjellje, tharje dhe pajisje teknike”, siç thuhet në një vendim të Gjykatës Federale Penale të Zvicrës.
Mes të tjerash, u sekuestruan 1.106 kilogramë marihuanë të gatshme për shitje, dy armë zjarri, disa makina për numërimin e parave dhe 6.420 franga zvicerane cash.
Dy persona ndodheshin brenda objektit. Ata u arrestuan.
Aargau donte t’ia kalonte procedurën Zyrihut
Në një vendim të publikuar së fundmi, Gjykata Federale Penale vendosi se ishte Aargau ai që duhej të drejtonte procedurën penale.
Më parë, Prokuroria e Aargaut ishte përpjekur t’ua linte çështjen kolegëve të saj në Zyrih, të cilët kishin nisur hetimin: Zyrihu ishte gjithashtu një pikë e rëndësishme e këtij “trafikimi të lëndëve narkotike në mënyrë profesionale dhe në kuadër të një bande”, hetim i cili ende nuk kishte përfunduar.
Për shkak të afërsisë gjeografike, një trafik më i madh droge në Spreitenbach ishte “pothuajse i pamundur pa vende të tjera të aktivitetit në kantonin e Zyrihut”.
Prokuroria e Zyrihut kundërshtoi duke thënë se “vendi i krimit”, plantacioni i madh indoor i kanabisit me THC, ndodhej në kantonin Aargau.
Aargau ishte gjithashtu përgjegjës sepse më herët kishte marrë “disa informacione” për kultivim të paligjshëm të kanabisit në këtë vend, por nuk kishte ndërmarrë veprime ndaj tyre.
Autoritetet e Aargaut nuk vepruan?
Në fakt, në nëntor 2024, pas një informacioni anonim, autoritetet e Aargaut kishin arritur në përfundimin se nuk kishte “dyshim të mjaftueshëm për një vepër penale”.
Ata “nuk e kishin marrë çështjen në shqyrtim”, siç thuhet në gjuhën juridike. Pra, e kishin lënë në sirtar.
Një gabim, siç tregoi më vonë ndërhyrja e policisë së Zyrihut.
Sipas vendimit të gjykatës, në Spreitenbach ndodhej “një qendër prodhimi të lëndëve narkotike me përmasa të mëdha”.
Përveç një ton marihuanë, Policia Kantonale e Zyrihut sekuestroi edhe mbetje të bimëve të përdorura për prodhimin e polenit, pra të pluhurit të rrëshirës.
Gjithashtu u sekuestruan “dokumente të shkruara, pajisje digjitale, para cash, armë dhe makina profesionale për numërimin e parave”.
Për gjykatën, kjo krijon dyshimin se në Spreitenbach nuk bëhej vetëm kultivimi dhe përpunimi i kanabisit, por zhvillohej një “veprimtari e përgjithshme kriminale biznesi në lidhje me trafikun e lëndëve narkotike”.
Për Gjykatën Federale Penale, për këtë arsye ishte e qartë se Aargau kishte juridiksion.
Sipas gjendjes së hetimeve, “qendra e veprimeve kriminale” në lidhje me plantacionin indoor të kanabisit me THC ndodhej në Spreitenbach dhe, rrjedhimisht, në kantonin Aargau.
Autoritetet e Aargaut ishin prandaj “të autorizuara dhe të detyruara” të ndiqnin penalisht veprat që u atribuohen pesë të dyshuarve.
Administratorët e kompanisë në arrati
Çështja ka të bëjë me një shoqëri aksionare në Spreitenbach, e cila me sa duket shërbente si mbulesë për kultivimin e kanabisit.
Themeluesi i saj dhe një administrator janë ndër të dyshuarit dhe ishin pikënisja e hetimeve.
Tre personat e arrestuar në mars kanë shtetësi gjermane, kosovare dhe shqiptare dhe i përkisnin “stafit” operativ të kompanisë kriminale.
Personat që drejtonin gjithçka nga “katet e larta” nuk u kapën në atë kohë: administratorët e kompanisë u shpallën në kërkim për t’u arrestuar.
Nuk është e qartë nëse ata janë arrestuar ndërkohë.
Vendimi të kujton një procedurë tjetër kundër një klani të tregtisë së makinave të përdorura, për mashtrime lidhur me kontrollet teknike të automjeteve.
Hetuesit penalë të Solothurnit kishin marrë informacione anonime, por nuk kishin vepruar mbi to.
Çështja filloi të marrë zhvillim vetëm kur, tre vite më vonë, edhe Policia Kantonale e Zyrihut mori një informacion dhe nisi një operacion të fshehtë hetimor.
Ashtu si Aargau në rastin aktual, edhe Solothurni më vonë u përpoq t’ia kalonte procedurën Zyrihut.
Por edhe Solothurni u refuzua nga Gjykata Federale Penale: sipas gjykatës, fokusi kryesor i veprave penale duhej të konsiderohej se ndodhej atje.
